Sen Vurdun da Ben Ölmedim mi?

admin 29 Ocak 2016 1
Sen Vurdun da Ben Ölmedim mi?

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yatkımda

Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi

Çölde sur, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni

Sen araya korkular koydun,

Yasaklar koydun,

Bitmez, tükenmez engeller koydun…

Şimdi neredesin diye sakın sorma!

Sen çağırdın da ben gelmedim mi?

Sen varken darılmazdın çiçeksiz baharlara,

Yağmurlu havalara, bu kasketli akşamlara

Sen varken;

Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına

Otobüs duraklarına,

Sen varken ayrılanlara ağlamazdım,

Yıkılmazdım biten sevdaların ardından

Gidenlere küsmezdim,

Kalanlara acımazdım.

Sen varken böyle üşümezdim, titremezdim,

Masumdum çocuklar gibi

Böyle delirmezdim, küfretmezdim,

Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.

Şimdi soruyorum sana

Adı sevdaysa bu cehennemim

Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Biliyorsun;

Bütün acılarına yeşil ışık yaktım, olmadı

Bütün korkularına arka çıktım olmadı

Dağlara merdiven dayadım olmadı

Haziranda kar oldum, yağdım avuçlarına olmadı,

Sevdim olmadı, yandım olmadı, taptım olmadı!

Benden artık pes;

Bu aşkın biletini istediğin gibi kes

Nasılsa gidiyorsun, biliyorum git

Ama ardında, ağlayan bir çift göz,

Paramparça bir yürek

Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan

Çek silahını, daya sırtıma

Titrersem namerdim!

Sen vurdun da ben ölmedim mi?

Bir Yorum »

  1. Kartanesi 3 Şubat 2016 ile 17:09 - Reply

    Ask insani ne hallere sokuyor. Insanlar neleri göze aliyor. Ölümü bile göze alan kisiyi azicikta olsan anlamiyorsan yaziklar olsun sana.

Bir Yanıt bırak »