Balaban’ım

admin 30 Haziran 2015 1
Balaban’ım

Geldi gönderdiğin şiirden mektup;

Arada bir böyle yaz Balaban’ım!

Zaman saçımın ucundan tutup

Bazen bağla,bazen çöz Balabanım

Fikir gölü derinleşir girdikçe

Dostluk gülü gümrah açar derdikçe

Sıhhat, zaman, mekan, imkan verdikçe;

Cevapsız bırakmam, söz Balaban’ım

Ahval’i aleme kafayı takma

Allah Kerim, sabrı elden bırkama

İlmi düstür eyle, imanı sakla

Gayrisi savrulan toz Balaban’ım

Ahlakı, töreyi kenara atan

Dine ”Afyon” diyen, vatanı satan

Müslüman olamaz, Türk değil zaten

Dayanmaz görmeye göz Balaban’ım

Demişler ya ” kuvvet birlikten doğar”

Kar, yağmur zamanı gelince yağar

Nasihatım o ki dinlersen eğer

İşaret ”ben” değil ”biz” Balaban’ım

Çevremizi saran türlü ihanet

Gün geçtikçe görünüyor daha net

Başlangıçta bilmek değil kehanet

Bağrımıza girmiş köz, Balaban’ım

Zaman geldi, esir olduk maddeye

Zaman geldi, hasır olduk caddeye

Zaman geldi kusur olduk şetteye

Daha bunlar bize az Balaban’ım

Dört yanımı gurbet yazmış kaderim

Dosttan mektup gelir, biter kederim

Gözlerinden öper, selam ederim

Aydınlık günlerde gez Balaban’ın.

Abdurrahim Karakoç.

 

Bir Yorum »

  1. Alemdar AÇIKÖZ 4 Ekim 2015 ile 20:31 - Reply

    üstat günümüzün yaşantısını açıklamış…
    fitne ANNE İLE EVLAT Arasına kadar girmiştir
    sözün bittiği noktadayız…
    aman yarabbi…

Bir Yanıt bırak »